Wanneer een sportvereniging wil investeren in haar accommodatie, wordt historisch gezien vaak ongeveer de helft van de benodigde middelen extern gefinancierd. Het resterende deel wordt doorgaans opgebracht via sponsoring, subsidies en eigen middelen uit exploitatieoverschotten. Daarnaast ziet SWS in de praktijk dat verenigingen alternatieve financieringsvormen inzetten, zoals obligatieleningen onder leden en betrokkenen of het organiseren van een loterij. Deze vormen kunnen waardevol zijn, maar brengen ook specifieke regelgeving met zich mee. Een zorgvuldige voorbereiding is daarom essentieel.
Het verstrekken van obligatieleningen door leden of andere betrokkenen komt regelmatig voor. In de huidige markt, met relatief lage spaarrentes, kan dit voor beide partijen aantrekkelijk zijn.
De voorwaarden van deze leningen verschillen per vereniging. Rentepercentages liggen doorgaans tussen de 0% en 5%, afhankelijk van onder meer de omvang van de lening en het risico voor de geldverstrekker. In veel gevallen ligt de rente bewust lager dan bij bancaire financiering; percentages van 0% tot 1% zijn daarbij geen uitzondering.
Een specifieke variant is de ‘obligatielening met periodieke gift’. Hierbij schenkt de obligatiehouder jaarlijks (een deel van) de aflossing terug aan de vereniging, terwijl hij of zij een relatief hogere rente ontvangt (bijvoorbeeld 7%).
Omdat deze schenking fiscaal aftrekbaar kan zijn, blijft de netto last voor de obligatiehouder beperkt. Sinds de vereenvoudiging van de regels hoeft een dergelijke periodieke schenking niet meer notarieel te worden vastgelegd, mits deze schriftelijk wordt overeengekomen en aan de voorwaarden voldoet.
Achtergestelde leningen
Bancaire instellingen (en ook SWS) stellen in de regel eisen aan obligatieleningen van particulieren of bedrijven. De kredietverstrekker zal als voorwaarde stellen dat de leningen achtergesteld worden ten opzicht van de bancaire lening. Dit houdt in dat de bancaire lening bij voorrang wordt afgelost ten opzichte van de overige leningen.
Een andere manier om middelen te genereren is het organiseren van een loterij. Dit kan effectief zijn, maar vereist naleving van strikte regelgeving.
Voor het organiseren van een loterij is in de meeste gevallen een vergunning nodig van de gemeente. Wanneer de prijzenpot hoger is dan €4.500, moet de vergunning worden aangevraagd bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid.
Belangrijke voorwaarden zijn onder andere:
– Het doel moet een algemeen belang dienen;
– Minimaal 50% van de opbrengst moet naar dit doel gaan;
– Er mogen maximaal 13 trekkingen per jaar plaatsvinden.
De exacte aanvraagprocedure en kosten kunnen per gemeente verschillen.
Ook bij loterijen voor een goed doel krijgt de vereniging te maken met belastingregels. Als een prijs een waarde heeft van meer dan €454, is kansspelbelasting verschuldigd.
Het huidige tarief bedraagt 30,5%. Deze belasting moet door de vereniging worden afgedragen namens de winnaar(s), óók als een prijs niet wordt opgehaald. Bij meerdere prijzen wordt de totale waarde van alle prijzen als grondslag genomen.
Hoewel obligatieleningen en loterijen interessante financieringsinstrumenten kunnen zijn, is het belangrijk om vooraf goed inzicht te hebben in de (fiscale) gevolgen en netto-opbrengsten.
In sommige gevallen kunnen alternatieven zoals een veiling of rommelmarkt eenvoudiger en financieel aantrekkelijker zijn.
SWS adviseert verenigingen om zich vooraf goed te laten informeren, zodat zij weloverwogen keuzes kunnen maken die passen bij hun financiële positie en ambities.
Wij kunnen u de zekerheid bieden waar een bank of financiële instelling om vraagt. Heeft u inzicht in de globale omvang van de investering? Doe dan een aanvraag voor borgstelling.
Borgstelling aanvragen
Meld u aan voor onze nieuwsbrief!
